Evo nekoliko važnih tačaka koje treba uzeti u obzir u vezi s inertnošću grafitnih elektroda:
Hemijska stabilnost: Grafit je generalno stabilan i inertan u mnogim uslovima. Ne reaguje značajno sa većinom kiselina ili baza, što ga čini pogodnim za različite hemijske procese. Međutim, može reagirati pod određenim uvjetima, posebno na visokim temperaturama i u prisustvu oksidirajućih sredstava.
Oksidacija: Na povišenim temperaturama (obično iznad 400 stepeni ili 752 stepena F), grafit može oksidirati kada je izložen kiseoniku. Ova oksidacija može dovesti do degradacije materijala elektrode, stvarajući ugljični dioksid ili ugljični monoksid. Dakle, u oksidativnim sredinama, grafitne elektrode nisu inertne.
Uslovi okoline: U redukcijskim atmosferama ili inertnim plinovima (poput argona ili dušika) na visokim temperaturama, grafit može pokazati veću inertnost u odnosu na reaktivnije materijale. Međutim, inertnost je uslovljena okolnim okruženjem.
Elektrohemijske reakcije: U elektrohemijskim aplikacijama, grafitne elektrode mogu učestvovati u reakcijama. Na primjer, u primjenama elektrolize ili baterija, oni mogu ili izgubiti ili dobiti elektrone, što ukazuje na reaktivnost, a ne na inertnost u tim kontekstima.
Termička stabilnost: Grafit ima odličnu termičku stabilnost, što mu omogućava da izdrži visoke temperature bez topljenja. Međutim, njegovo termalno ponašanje pod određenim uvjetima (kao što je izlaganje oksidirajućim sredinama) može dovesti do reakcija.
